Camino De Santiago de Compostela: doen?

 

Al jaren roep ik dat ik ooit de Camino de Santiago de Compostela wil lopen, hoe zwaar het me ook lijkt. Iets houdt me tegen, maar vraag me niet wat… 790 kilometer lopen met een backpack van rond de 6-8 kilo is nou niet bepaald mijn idee van vakantie vieren, maar het moge duidelijk zijn dat je dit niet doet om fysiek tot rust te komen. Hooguit in je hoofd, want minstens een maand lang wandelen door het prachtige Galicië doet mentaal gezien natuurlijk wel iets met je…

Ik zal eerlijk toegeven dat ik voor dat tweede eigenlijk niet zo bang ben. Ten eerste: om mezelf tegen te komen hoef ik echt niet de deur uit, haha! Dat gebeurt blijkbaar (check mijn vorige post) ook gewoon thuis op de bank. Bovendien ben ik inmiddels een pro in het aankijken van emoties. Daar heb je blijkbaar héél veel emoties in je leven voor nodig, om daar goed in te worden. Oefening baart kunst zullen we maar zeggen…

Waar ik vooral bang voor ben is de fysieke uitputting, de blaren, het slapen op slaapzalen met snurkers, waardoor ik geen oog dichtdoe. Het eten wat de pot schaft (oftewel: het pelgrimsmenu dat in veel herbergen standaard wordt geserveerd) en regen. Heel veel regen. Want in welke maand je ook gaat, die kans is er natuurlijk altijd. En dus ben ik bang dat ik als een verzopen katje midden op een berg loop en alleen maar kan huilen en me afvraag waar ik in gods naam aan ben begonnen. Dat is mijn grootste angst. Of zijn dat dan stiekem toch de emoties? Zucht…

In ieder geval kriebelt het elke keer als ik een lange wandeling maak aan alle kanten. Ik pakte het boek Onderweg van Bente van der Wouw er weer eens bij (lees hier mijn review) en las het opnieuw van begin tot eind. Makkelijk zal het niet zijn, maar dat het bijzonder is, is iets wat zeker is.

Zal ik?

Heb jij al een keer een pelgrimstocht gelopen? Zo ja, ik ben benieuwd naar je ervaring!

Liefs, Leonie.

 

9 Opmerkingen

Reageer op deze blogpost

Tante Maaikeantwoord
13/07/2024 om 08:31

DOEN! YOLO!
Als jij denkt dat je het kunt, gaan dan. Ik zou het niet kunnen door mijn lichamelijke gesteldheid. Dus ik zeg tegen iedereen die lichamelijk wat beter in elkaar zit, doen! Once in a lifetime!

Leonieantwoord
13/07/2024 om 08:42
– Antwoord aan: Tante Maaike

Hahaha dank voor deze bevestiging, oké oké volgend jaar lente! 😛

Ireneantwoord
10/07/2024 om 20:31

+ Ik ben er echt van overtuigd dat er voor alles oplossingen zijn! Dus die nachten en dat eten, daar vind je wel iets op 🙂

Ireneantwoord
10/07/2024 om 20:30

Ik denk dat dit zo’n geval is van gewoon doen. Ik heb zelf nooit die behoefte gehad en ik denk dat het ook niet meteen gaat komen, maar als je erover twijfelt zou ik het gewoon doen eigenlijk. Of ja, “gewoon” is het natuurlijk niet, er komt wel wat voorbereiding bij kijken denk ik, maar toch. Zou je je anders niet blijven afvragen wat als?

Leonieantwoord
11/07/2024 om 09:13
– Antwoord aan: Irene

Ja absoluut! Ik denk hier al jaren over na en zal me altijd blijven afvragen hoe het zou zijn… Dus misschien heb je gelijk. Niet teveel over nadenken, gewoon doen!

Simoneantwoord
09/07/2024 om 09:33

Mijn collega heeft een deel ervan gelopen. Dat vond ik al heel wat. Mij niet gezien voor zo’n enorm stuk. Maar het zal zeker een onvergetelijke wandeling/reis zijn!

Leonieantwoord
09/07/2024 om 11:28
– Antwoord aan: Simone

Ja dat sowieso, voor mij is het echt een once in a lifetime ding, wat je echt een keer gedaan moet hebben!

Linda’s Journalantwoord
09/07/2024 om 08:16

Wat tof dat je hierover nadenkt! Ik wil dat ook echt graag nog een keer doen, maar misschien niet een hele maand (mijn plan zou zijn vanaf Oviedo). Vooral de slaapzalen houden me nog tegen, maar hé, een goed paar oordopjes kan veel oplossen 😉

Leonieantwoord
09/07/2024 om 11:27
– Antwoord aan: Linda's Journal

Oef ja die slaapzalen, heftig! Ik geloof dat ik het ervoor over zou hebben om voornamelijk in privé kamers te verblijven…

Reactie achterlaten

error: Content is protected !!