Winterslaap

Ik weet niet wat het is, maar zodra de eerste week van januari aanbreekt beland ik in een soort vertraging. Alles lijkt langzamer te gaan, ik heb weinig energie en nul inspiratie. Het is alsof de tijd stilstaat en ik geen andere keus heb dan rustig af te wachten tot het normale leven weer begint, hoewel dat in feite gewoon doorloopt natuurlijk…

Winterdip

Jaren geleden vond ik de winter altijd vreselijk. Elk jaar opnieuw zat ik in een diep dal en was mijn goede humeur ver te zoeken. Het enige wat me op kon vrolijken was de zon. Het verlangen daarnaar maakte dat ik de dagen telde en halsreikend uitkeek naar de lente. Alsof die mijn redding was.

Tegenwoordig heb ik daar gelukkig geen last meer van. Ik durf nu zelfs te zeggen dat ik het fijn vind dat de zon me een paar maanden met rust laat (geloof me, als je in Spanje woont snap je me). En voordat iedereen denkt dat ik hier in mn bikini zit: het kan ook in Valencia knap koud worden en een dikke trui is zelfs overdag geen overbodige luxe. Ook hier is het winter, ware het niet dat de temperatuur ‘s nachts niet vaak onder nul zakt maar daar net boven blijft hangen.

De resetknop

Ondanks dat ik de ergste kou inmiddels ben ontvlucht, ben ik dat gevoel van vertraging nooit meer kwijtgeraakt. Het is alsof de eerste weken van het jaar een soort tussenperiode zijn, waarin je alles wat je aan het doen bent mag heroverwegen en op een denkbeeldige resetknop mag klikken. Ik gebruik deze periode om te overpeinzen, herstructureren en nieuwe plannen te maken, maar nog zonder ze uit te voeren. Dat betekent eindeloos mijmeren in bed, met de dekens zo ver over mijn hoofd heen dat ik nog net kan ademen. Maar ook dat ik veel behoefte heb aan alleen zijn en weinig plannen maak met vriendinnen, die ik normaal niet kan missen. Het betekent minder werken, meer mediteren, nieuwe recepten uitproberen en tienduizend kopjes thee (met zo’n spreuk op het zakje waar je geen bal aan hebt, maar joh, het gaat om het idee).

Het is altijd in januari dat ik me besef dat ik vaker in mijn dagboek wil schrijven, waarna ik er doorgaans in maart alweer de brui aan geef. Maar dat geeft niks. Januari is voor uitproberen, voorzichtig proeven aan nieuwe ideeën en overal mee stoppen waar ik niet (meer) blij van word.

Leonie 2.0

Van een winterdip heb ik geen last meer. Laat ik het een winterslaap noemen, dat past me beter.

En voor de rest van de wereld: ik ben er even niet.

In februari weer, met nieuwe plannen…

Een soort ehm, Leonie 2.0. haha.

Liefs, Leonie

 

6 Opmerkingen

Discussieer mee en vertel ons uw mening.

Ireneantwoord
10/02/2023 om 21:10

Ik vind het een mooie manier om het nieuwe jaar te starten: rustig opbouwen. Mag ook wel na de feestdagen. Ik heb zelf het gevoel dat het pas vanaf maart – dus ja, als de lente er echt aan komt – allemaal terug wat in gang komt. Of misschien is dat alleen bij mij zo en duurt mijn winterslaap extra lang :p

Leonie van der Laanantwoord
11/02/2023 om 08:04
– Antwoord aan: Irene

Haha een extra lange winterslaap, ook helemaal prima natuurlijk! Het scheelt dat in Spanje de lente wat eerder begint, dus misschien ligt het daaraan 😉

Simoneantwoord
01/02/2023 om 17:36

Winterslaap, dat vind ik wel een mooie bewoording. Ook erg herkenbaar voor mij hier in NL. Gelukkig merk ik dat de dagen al langer worden. Daar word ik al helemaal blij van.

Leonie van der Laanantwoord
02/02/2023 om 13:24
– Antwoord aan: Simone

Ja het klinkt een stuk beter dan winterdip, toch? Ik denk dat het al veel scheelt als je jezelf gewoon de toestemming geeft om alles trager te doen. Het helpt mij in ieder geval…

Blog by Lindaantwoord
01/02/2023 om 15:52

Ergens ook wel lekker om rustig aan te doen na een vaak drukke decembermaand met een volle agenda. Geniet van je winterslaap!

Leonie van der Laanantwoord
02/02/2023 om 13:24
– Antwoord aan: Blog by Linda

Helemaal waar! December was druk genoeg en het is heerlijk om alles daarna even op pauze te zetten 🙂

Reactie achterlaten

error: Content is protected !!